Thursday, April 19, 2012

బెంగ...

  కలలన్నీ
కుప్పబోసి
పూచిక పుల్లాటలోలా
ఏరుకుంటూ...

ఎన్నటికీ దొరకని
ఆ ఒక్కటీ
ఎక్కడ
దాగుందోనని
వీడని బెంగ...

సీతాకోక చిలుక
తెగిన రెక్కను
వీడని
రంగులా...

వెన్నాడుతూ
వెంటాడుతూ
రెప్పల చాటున
ఓ కన్నీటి
బుగ్గ...

6 comments:

  1. Replies
    1. Thank u so much జలతారువెన్నెలగారూ..

      Delete
  2. varmagaru,

    The angst is well expressed. But it is too brief a poem.

    with best regards

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks for your compliment and suggestion nsmurty gaaru..I'll try later..thank you..

      Delete

నిర్మొహమాటంగా చెప్తే సంతోషిస్తా..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...