Wednesday, February 15, 2012

పరిమళిస్తున్న జ్ఞాపకం నాన్న..



పిలిస్తే పలికేంత దూరంలో లేకున్నా
మీ ప్రేమ దేహమంతా పరిమళిస్తూనే వుంది...

చీకటిలో లాంతరులా
మీ వెలుగు వెన్నంటే వుంది..

మీరు పిలుస్తున్నట్టై
ఒక్కసారిగా వెంటాడుతున్న
ఒంటరితనం...

ఇంతలో
చల్లగా నుదుటిపై
మీ చేతి స్పర్శ...

నాన్న నాకు
ఓ అనంతమైన
విశ్వాశపు శ్వాశ...

4 comments:

  1. >>చీకటిలో లాంతరులా
    మీ వెలుగు వెన్నంటే వుంది..>>

    ఆ వెలుగు కడవరకూ దారిచూపుతూనే ఉంటుంది.

    ReplyDelete
    Replies
    1. జ్యోతిర్మయిః అక్కా నిజమే కదా...థాంక్యూ...

      Delete
  2. "నాన్న నాకు
    ఓ అనంతమైన
    విశ్వాశపు శ్వాశ"
    beautiful feeling..

    ReplyDelete

నిర్మొహమాటంగా చెప్తే సంతోషిస్తా..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...