Friday, April 1, 2016

Dreams never die...


ఆకాశంలో అలుపు రాని రెక్కలతో 
శూన్యాన్ని ఈదుతూ పక్షులు గుంపుగా

ఈ రాతి నేలపై ఓ నదీ పాయ ఉరుకుతూ
కరకుదనాన్ని కరిగించలేక ఇగురుతూ

కొండ పాదం నుండి ఎర్రగా పోడు కాలుతూ
తనని తాను దహించలేక నిప్పులుగా కురుస్తూ

నువ్వడుగుతావు
స్వప్నాలకు చావుందా? అని

లేదు లేదు
అవి భుజం మార్చుకుంటాయంతే!!

1 comment:

  1. ఎప్పటిలాగే చక్కటి కవిత

    ReplyDelete

నిర్మొహమాటంగా చెప్తే సంతోషిస్తా..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...