Showing posts with label కవిత- అనుభూతి. Show all posts
Showing posts with label కవిత- అనుభూతి. Show all posts

Thursday, June 18, 2020

అజ్ఞాత

నీ చుట్టూ ఒక వల ఏదో కంటికి కనిపించని
                                 దారంతో నేయబడి

సీతాకోక చిలుకలు ఎగురుకుంటూ
                                గుంపుగా వచ్చి

చిక్కుపడి దారమంతా రంగులమయమై
                                      పైకి తేలిపోయి

దాని చుట్టూ కొన్ని పిచుకలు మూగి
                                 మౌనాన్ని కరిగిస్తూ   

నెత్తురోడి రెక్కలు తెగి వర్ణ రహితమైన
                                    సీతాకోకచిలుకలు

కొన్ని చినుకులేవో ముక్కలుగా పగిలిన వేళ
                                          భారంగా

గాలి ఏదో దు:ఖ గీతాన్ని ఆలపిస్తూ
                        కనురెప్పలను తాకుతూ

వెదురు చివుళ్ళు మధ్య  చిక్కుకుంటూ
                                 శూన్యావరణంలో

కను రెప్పలకావల దాగిన చెలమలో
                                      ఇగిరిపోతూ!

Thursday, September 28, 2017

తోవ


చీకటి పట్టిన 
గోడపై 
ఓ 
ఎర్ర గీత
వెలుతురు తోవ 
చూపుతూ

Thursday, April 12, 2012

ఓ ఉల్కలా..


ఇప్పుడు
నేను
నువ్వులా అనిపిస్తున్నా!

కాదు
నువ్వే నాలా
అనిపిస్తున్నావు!

శ్వాశలోనే కాదు
శబ్ధంలోను
చూపులోను
దాహంలోను
దేహంలో
ప్రతి అణువులోనూ...

ఆకాశం నుండి 
ఓ ఉల్కలా
నా ఎద నేలపై
దూసుకుపోయావు...

నేను 
మాయమవుతూ 
నువ్వు 
ఆవిష్కృతమవుతున్నావు...

చెరిగిపోతున్న 
నేను
కరిగిపోతున్న 
నీవు...

రంగులన్నీ 
ఏకమై 
ధవళవర్ణం
కనులముందు...

ఏది నిజమంటావు
ప్రియా?

ఏదీ కాదనలేని 
నిస్సహాయత?

కాదు
కలకాలం సాగే 
అనుబంధం కదా?

Wednesday, March 21, 2012

ఆమెతో నేను...



నీ భావాల పుష్పక విమానంలో పయనిస్తున్న
నేను ఈ లోకాన ఏకాకిగ యిలా ఒదిగివుండటాన్ని
నాకై నేను విధించుకున్న శిక్షకాక మరేమని
ప్రశ్నిస్తున్న అంతరంగం ఎదుట అపరాథిగా నిలబడి
నీ కోటి కాంతుల చూపుతో బంధ విముక్తిన్ని గావిస్తావని
ఈ శాపగ్రస్త శిలువపై నుండి విడివడని అరచేతులతో
ప్రార్థిస్తున్నానన్నది నీకు తెలిసినా
నీవున్న అచంచల స్థితినుండి గ్రహించినా
ఓ అందమైన అబద్ధంగా అద్దం ముందు
యిలా నన్ను నిలిపి వుంచావన్నది సత్యం కాదా...

గుడ్డులోంచి చిరు పక్షి బయటపడే
ఆనందమయ సందర్భంలాంటి వేకువ కోసం
నేను నిరంతరం ధ్యానిస్తున్నానన్నది
నీ కను రెప్పలకావల దాగివున్న కలల
వెలుగులో దృగ్గోచరమవుతూ
నీ హృదయ తంతృలాలపిస్తున్న
ఉదయ రాగ సంగీత ఝరిలో
వింటూ తొలగించలేని ముసుగులో...

నేస్తమయిన శుభ వేళనుండీ
నా మాటలో వినబడలేదా
నా గుండె నిజాయితీ....

రహస్య తంత్రుల గుండా
మన సంభాషణల మధ్య విస్తరిస్తున్న
సమ భావ దీప కాంతులు
పూయిస్తున్న ప్రేమ పుష్పాల పరిమళం
నీ సిగలో తురుముతూ
శ్వాసిస్తున్నానీ పరిమళం....

అనుమానపు మబ్బు తెరలు తొలగి
పున్నమి వెన్నెల కాంతులు పూచే క్షణం కోసం
ఆర్తిగా ఓ కన్నీటి చుక్క రాలుతూ..

Thursday, February 23, 2012

వెన్నెలనెవరో దొంగిలించినట్టున్నారు!!



ఈ రాతిరి వెన్నెలనెవరో దొంగిలించినట్టున్నారు!

కొబ్బరి రెమ్మల చాటునుండో
మామిడాకుల పందిరినుండో
జామ చెట్టు కొమ్మలమీదుగానో
నంది వర్థనం రెమ్మల పరదాల మాటుగానో
వెదురుపూల రేకుల చాటునుండో
నీ మోమున పడిన
చల్లదనపు వెలుగుతనాన్ని
తస్కరిద్దామనుకు
ంటే!

వెన్నెలనెవరో
కొంగున కట్టుకు పోయినట్టున్నారు
....

Tuesday, February 7, 2012

అలలా.....


ఎందుకో ఏమో
తుళ్ళిపడిన మనసు
అలలా ఆంక్షల ఒడ్డుకు కొట్టుకొని
విరిగి పడి పోవడం
ఎంత
వి
షా
దం...

పాల నురుగులాంటి అల
కడలిలో
కనుమరుగు కాకూడదని
పున్నమి
వె
న్నె
ల
నవ్వులాహ్వానం...

Wednesday, January 18, 2012

నవ్వుల వెలుగు


కాలం దొంగిలించిన బాల్యాన్ని
మళ్ళీ గుర్తు చేసాడు వీడు...


తప్పిపోయిన హృదయాన్ని

మళ్ళీ పట్టిచ్చాడు వీడు....


గతమంతా గురుతులుగా

మాసిపోయిన నూనె మరకలా

మిగిలిన నలుపు తెలుపుల

ముఖ చిత్రంపై కాసింత వెన్నెలని

చిలకరించాడు వీడు....


ఏ కాలుష్యమూ అంటని

నవ్వులు విరజిమ్ముతూ
భోగీలో
కనుమ వేళ
దీపావళిని
వెలిగించాడు వీడు...

(నిన్న విజయనగరం రైలులో వెల్తూన్నప్పుడు ఈ బాబును చూసి యిలా...)

Sunday, January 15, 2012

ఆవిష్కరింత....


తొలి పలకరింపుతోనే
ఎన్నో యుగాలుగా కలిసి వున్నట్టు...

తెగిన దారమేదో ముడిపడి
గొంతులో జీరగా ఓ సన్నని
గీతమొకటి ఒలికినట్టు...

కనులముందు వాన వెలుస్తూ తుంపరల
మెరుపులగుండా రంగుల చిత్రమొకటి
ఆవిష్కరిస్తున్నట్టు....

పిలిచినప్పుడంతా
ఓ బంగరు పిచ్చుక నుండి జారిపడిన
రేక అలా ఎగురుకుంటూ మెడ వంపున
చక్కిలిగిలి పెట్టినట్టు....
ఆ ముంగురులను తాకిన సన్నని
గాలి తిమ్మెర సువాసనగా
ముక్కు పుటాలను తాకుతూన్నట్టు...

అలా సందేశమొచ్చినప్పుడంతా
గుండె గదిలో నెత్తురు ఉలికిపడ్డట్టు
కంట్లో ఓ మూలగా కదలిన ప్రతిబింబం
పలకరిస్తూ మెల్లగా చేతి వేళ్ళలో
వెచ్చగా తన వేళ్ళు చొప్పిస్తూ దగ్గరగా
వెచ్చని ఊపిరి సెగలుగా తాకుతూ
చలి పులిని వేటాడుతున్నట్టు....

ఈ బంధమిలా చివరాఖరి ఊపిరి
మెట్టు వరకు దాచి వుంచుతావా............

Monday, January 9, 2012

కలలనేత...



వరుసగా గోడపై పలు ఆకారాల్లో
ముఖపు బొమ్మలు అతుక్కుని తదేకంగా చూస్తున్నాయి....

అందులో గెడ్డం మాసిన బొమ్మొకటి
అలా చూస్తుంటే ఏదో వెలితి ఆ కళ్ళలో ....

గుండెల్లో ఓ మూల

ఎవరిదీ అన్న అనుమానంతో పాటు
సందేహమొకటి వెన్నాడుతూ...

ఆ పక్కగా బవిరి గెడ్డంతో ఓ మొఖం
ఏదో చెప్పాలని చూస్తున్నట్టు
కళ్ళతో నవ్వుతూ పిలుస్తూ....

ఇంతలో మరో మొఖం గాటుపడ్డ వెంబడి
ఎర్ర చారతో తీక్షణంగా చూస్తూ
హెచ్చరిస్తూన్నట్టుగా.....

ఏవో నీడల జాడల వెంబడి
అలా జారిపోతున్నట్టు
కనికట్టులా ఒక్కోటి అదృశ్యమవుతూ
ఇంతలో గోడంతా మరకలు మరకలేవో
పులుముకుంటూ.....

అసంపూర్ణ పద్యాన్ని గట్టిగా ఆలపిస్తూ
కీచుమంటున్న గొంతొకటి
శబ్ధిస్తూ...


పీలికలైన గుడ్డ దారాలన్నీ
అతికీ అతకనట్టుగా
కలలనేత......

ఉలిక్కిపడి లేవగా
కాళ్ళు రెండూ తెగిపడిపోయినట్టు
మనిషినంతా ఓ మూలగా....

Wednesday, January 4, 2012

ఆకాశమే హద్దుగా..

నిరీక్షణ ఫలిస్తే కళ్ళనిండుగా
ఆనందపు సెలయేళ్ళే...

గుండెనిండుగా
పచ్చిక బయళ్ళే...

నీ చుట్టూ
ఓ కాంతివలయం...

కోటి జన్మల ఆవలనుండి
ఓ చేయి నీ నుదుటిపై
ప్రేమగా తాకిన అనుభూతి....

ఓ మధుర సంగీత ఝరి
ఇంపుగా చెవులను తాకుతూ
దేహమంతా పరిమళిస్తుంది...

ఆకాశమే హద్దుగా
....

Monday, November 14, 2011

నెత్తురోడుతున్న చందమామ


కలల అంచులు
కత్తిరించుకుంటూ
నీ చుట్టూ పాతుకున్న
కంచె ముళ్ళు గుచ్చుకుంటూ
నెత్తురోడుతున్న చందమామ
గాయానికి ఇంత నవ్వుల
వెన్నపూత పూస్తావని
ఆశగా ఇంకా ఎదురుచూస్తూ...

Saturday, October 15, 2011

స్వేచ్చా...



కంచెలల్లికలేవీ
నా ప్రస్థానాన్ని
అడ్డుకోలేవు..

నేను
గగనాన
సాగిపోయే
స్వేచ్చా
విహంగాన్ని

Wednesday, September 14, 2011

వెన్నెల దోసిట పట్టి....


ఇంత పున్నమి వెన్నెలను దోసిట పట్టి
ఈ చివర నేను ఆవలి ఒడ్డున నువ్వు
కలవని సరళ రేఖలులా...
ఎన్నాళ్ళైనా
అతకని గాజు పెంకులా గాటొకటి మిగిలిన చోట...

నెత్తురోడుతున్న అక్షరాల మాటున
దాగిన
వేదన......

Sunday, August 21, 2011

చాలదా నేస్తం...



ఇంత మౌనం అవసరమా??
కాస్తా వీడరాదూ..

మబ్బుల మాటున దాగిన వెన్నెల
అలా పైపైకి చేరి విచ్చుకుంటున్న వేళ
ఎంత హాయిగా వుందోకదా!

అలా కాదు
ఇలా రేయమ్మ ఒడిలో
దాగిన పూవులా నిదురోయి వుంటే ఎలా?

చిరునవ్వుల విరిజల్లులో అలా ఒక్కమారు
కలల తేరుపై విహరిద్దామా?

మాటల మూటలు విప్పి మనసు లోలోపల దాగిన
కతలన్నీ కలబోసుకొని తేటపడ్డ ఎదలో ఓ అమూర్త అజరామరమైన భావం
చాలదా నేస్తం....

Friday, July 29, 2011

దూరమయ్యిందెవరు??



నీవు నాకు దూరంగా వున్నావన్నది

నీ ఊహ మాత్రమే..


నీ అడుగుల లయ
నాకు వినిపిస్తూనే వుంది నేస్తం
నిశ్శబ్ధంగా నా చెవులకు...


మరి దూరమయ్యిందెవరు???

Wednesday, July 13, 2011

వానలో





చూరునుంచి వర్షం ధారగా...
మదిలో ముసురులాంటి ఆలోచనలతో
కమ్ముకున్న తెల్లని పొగ....

ఒక్కొక్కటి కాగితపు పడవలా
ఈదుకుంటూ మునిగిపోతున్న చోట
అలా తడుస్తున్న జ్నాపకాలు....

ఎవరో కుర్రాడు తపక్ తపక్ మంటూ
గుంటలో బురద స్నానం చేస్తున్నాడు...

వీధికుక్క కూచుందామన్నా కసురుకుంటున్న
మనుషులతో తడుస్తూ మూలుగుతుంది...

ఎక్కడా ఆగేందుకు లేక తడిచిన రెక్కలతో
బరువుగా ఎగురుతూ ఓ కాకి....

హఠాత్తుగా వచ్చిన వానతో ముద్దగా తడిచిపోయిన
పాత చెప్పులను సంచిలో కూరుకుంటూ
ఓ మూలకు చేరిన చమారీతాత....


డొక్కలో పేగులన్నీ పంటి బిగువున లాగి పట్టి
తడుస్తూ రిక్షా తొక్కుతూన్న రామయ్య...

ఆరిపోతున్న బొగ్గులను చక్రం తిప్పుతూ రాజేస్తూ
చాయ్ కాస్తున్న రహీమ్ భాయి....

ఇంతలో ఓ ఇంద్ర చాపం...
పరికిణీలో ఓ పిల్ల వానలో కూనిరాగం తీస్తూ
శుభా ముగ్దల్ ను మరిపిస్తూ....

Tuesday, July 5, 2011

కాసేపు నిశ్శబ్ధాన్ని పాటిద్దాం



కాసేపు నిశ్శబ్ధాన్ని పాటిద్దాం

అక్కడెవరో రంగుల్ని కలుపుతున్నారు
బొమ్మను పూర్తి చేయనివ్వండి...

కాసేపు నిశ్శబ్ధాన్ని పాటిద్దాం
ఆయనెవరో ఉలిని చేతుల్లోకి తీసుకుంటున్నారు
రాతిని బొమ్మగా మారనివ్వండి...

కాసేపు నిశ్శబ్ధాన్ని పాటిద్దాం
అనంత సాగరం ఆకాశంతో మొరపెడుతోంది
చెవి ఒగ్గి వినండి...

కాసేపు నిశ్శబ్ధాన్ని పాటిద్దాం
రాతిని కోసుకుంటు సెలయేరు ప్రవహిస్తోంది
గలగలలను వినండి....

కాసేపు నిశ్శబ్ధాన్ని పాటిద్దాం
అడవి అంతా వెన్నెల పరచుకుంటోంది
కాసింత దోసిలి పట్టండి....

కాసేపు నిశ్శబ్ధాన్ని పాటిద్దాం
అక్కడేదో విత్తనం మొలకెత్తుతోంది
చిగురును కాపాడండి...

కాసేపు నిశ్శబ్ధాన్ని పాటిద్దాం
ఎవరో విముక్తి గీతాన్ని ఆలపిస్తున్నారు
గుండె గది తాళం చెవి తీయండి....

Wednesday, June 15, 2011

వెన్నెల ఖడ్గం..



పున్నమి వెన్నెల చుట్టూ
కమ్ముకుంటున్న నల్లని మబ్బుల చాటున
మాసిపోయిన చందమామ
ఈ రేయి అమవాస కానీయకు...

గుండెలలో నింపుకున్న ప్రేమ
వెండి వెన్నెలలా తన కళ్ళలో చూడాలన్న
ఆతురతను కాల మేఘం చాటుకు పోనీయకు...

రా... ఈ రాహువును సంహరించి
తిమిరాన్ని జయించి
వెన్నెల ఖడ్గాన్ని బహూకరిద్దాం...

Saturday, June 11, 2011

తొలకరి వేళ...


తొలివేకువ కిరణంలోని మెరుపును నేనే
తొలి మొగ్గ తొడిమను నేనే
తొలి పుష్పం రేకులోని మృధుత్వాన్ని నేనే
తొలకరి చినుకులోని చల్లదనాన్ని నేనే
తొలి చినుకు పడిన మట్టి పరిమళాన్ని నేనే
తొలి సాగుబడిలోని సాలును నేనే
తొలి విచ్చుకున్న విత్తన మొలకను నేనే
తొలి సారి విరగ కాచిన వరి వెన్నును నేనే
తొలిసారిగా ఆకుపచ్చ చందమామ మోముపై విరిసిన చిరునగవును నేనే...


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...