ఇప్పుడు మొదలయ్యింది..

ఇప్పుడు 

అంతా నువ్వే అంటూ 

నువ్వూ మేమే అంటూ 

వీధుల్లోకి నడిచి వస్తున్నారు

ఒక చావు ఇన్ని గొంతులుగా 

నినదించడం కొత్త ఆశ కదా!

చంపిన వాడు 

ఏ కలుగులోనో దాక్కొని 

తన చేతికంటిన నెత్తురుని

వదుల్చుకో చూస్తున్నాడు!

కదులుతున్న పాదాల ధ్వని

వాడి గుండెల్లో దడపుట్టిస్తుంది

నీ నెత్తుటి వాసన మట్టిలో కలిసి

నల్లని అక్షరాలుగా మారి 

దుఃఖాన్ని ఎరుపెక్కిస్తున్నాయి!

నువ్ ‌నవ్వుతున్న ఫోటో 

ఈ దేశ చిత్రపటం అవుతోంది!

ఒక్కొక్కరూ నేనే నువ్వంటూ 

సవాల్ విసురుతున్నారు!

యుధ్ధం 

ఇప్పుడు మొదలయ్యింది!!

(గౌరీ లంకేష్ హత్యకు నిరసనగా)

#GauriLankesh

Septmebr 8/2017

సమయం..

 

రాలిన పక్షి ఈక
గాలి తేరు మీద
రెప్పల ముందు
ఎగురుతూ...

మొదలంటిన
నెత్తుటి మరక
తడి ఆరనితనం
దు:ఖ ముఖంగా...

పడమరన దించిన
తెరను లేపుతూ
తూరుపున పూసిన
ఎరుపు రంగులా...

చినిగిన జెండా
అతుకుతూ
పాటనెత్తుకున్న
గొంతు బిగ్గరగా...

నినాదమొక్కటే
నిద్దుర లేపుతూ
పద పదమని
పదం పాడగా...

సమయం
సమన్వయమవుతూ
సముద్రుని ముందు
అలల కోలాహలం...

(వాకిలిలో నా కవిత)

గోడ గొంతుక...

అప్పుడలా...

గోడ పక్కగా నడుస్తూ వెల్తున్నప్పుడు
కనుల ముందు వార్తా పత్రికనో పాఠశాలనో నడయాడేది....

గోడ ఎక్కడో ఒరిగి పోయిన వీరుని చివరి పిలుపు
ఎర్రగా చెక్కి లోలోపల మంటను రగిల్చేది.....

గోడలన్నీ నినాదాల గేయాల బాణీ కడుతూ
తొలి పొద్దు పొడుపున వేకువ గీతాలయ్యేవి....

గోడ యుద్ధ నగారా మోగించే వాయిద్యమై
సరిహద్దులను చెరిపే గొంతుకయ్యేది...

గోడ తెల్లవారి వాడి కంట్లో సూదిలా దిగబడి
గుండెల్లో గుబులు పుట్టించేది....

గోడ అమ్మ పిలుపై కన్న పేగు తీపిని
తట్టి లేపి ఉలిక్కిపడేది....

వేలి చివరలన్నీ రంగు కుంచెలయి
వేల గొంతుకల పిలుపులయ్యేవి....

రెమ్మో కొమ్మో చివరికి బీడీ కూడా కుంచె అవతారమెత్తి 

చిట్లిన వేలి చివరి రక్తపు బొట్టు నినాదమయ్యేది....

ఎర్ర టోపీ వాడికి మస్కా కొట్టి
గోడ చలి రాతిరి వెచ్చని టీ గొంతులో పోసేది....

ఒక్కోసారి వీపును చీరిన లాఠీ
గొంతులో గట్టిగా ఓ మూల్గుతో తిట్టై నవ్వేది....

గోడ ఆత్మీయ మిత్రునిలా
ఆలింగనం చేసుకొని సేదదీర్చే రావి చెట్టయ్యేది....

నేడు...

ఏ గోడ చూసినా బలత్కారంగా నగ్నంగా సిగ్గులేనితనంతో
నిలబడి కనురెప్పలకు మేకులు దిగ్గొడుతోంది.....

గోడలన్నీ వాడి సరకుల బ్యానర్లై నిర్లజ్జగా
అమ్మతనాన్ని సరుకు జేసే సంతలా కూలబడుతున్నాయి....

గోడలకన్నీ మళ్ళీ గొంతునిచ్చి నినదించే
వేకువ కోసం ఆత్రంగా ఆర్తిగా...

వెన్నెల పయనం

కలలనన్నీ మోసుకుంటూ
జ్ఞాపకాల వెంట అడుగులేస్తూ
గుండెల్లో అగ్ని పర్వతాన్ని రాజేస్తూ
వెన్నెలనింత దోసిట పట్టి
ఉదయిస్తున్న సూరీణ్ణి ఆహ్వానిస్తూ
పచ్చదనాన్ని నేలంతా పరుచుకుంటూ
సాగుతున్న
ఈ
అలుపెరుగని ప్రయాణం
ఊరి చివర
ఖండితుని శిరస్సులో
నవ్వునద్దేంత దాకా...

ఇంక్విలాబ్ జిందాబాద్..

మీరు వేలాడిన ఉరికొయ్యలు
నిజాన్ని మోయలేక విరిగిపడ్డాయి...

మీరిచ్చిన సంపూర్ణ స్వేచ్చా స్వాతంత్ర్యాల
పిలుపు యింకా బాకీ పడే వున్నాం...

మీ కలలన్నీ ఉరికొయ్యకు వేలాడగట్టి
వాడి కోటు చేతుల్లో దూరిన వీడి ద్రోహం సజీవంగానే వుంది...

సమాధుల దగ్గర నెత్తురంటిన చేతుల్తో
విసిరే పువ్వులు సగం కాలిన వాసనేస్తున్నాయి...

మీ పెదాలపై విరిసిన మీ చిర్నవ్వు
వాడి గొంతులో తూటా....

సంకెళ్ళతో ఒరిసిన మీ చేతి గాయం
యింకా సలపరమెడుతూనేవుంది...

ఒరిగిపోని మీ చేతిలోని
ఝెండా నేడు లక్షలాది చేతులు అందుకొన్నాయి...

కదం తొక్కుతూ మీరాలపించిన విముక్తి గీతం
పల్లవిస్తూనే వుంది...

భగత్ సింగ్ రాజగురు సుఖదేవ్
అమరులైన మీ త్యాగం హిమాలయాల కంటే ఎత్తైనది...

ఇంక్విలాబ్ జిందాబాద్
ఒకే ఒక్క నినాదం...

ట్రిగ్గర్

వాడు
అడవిలోలోపల చొరబడ్తున్నాడు...
అడవితల్లిని చెరబట్టజూస్తున్నాడు...

పుట్టకొకరిని చేసి ఏరివేయాలని
ముందుకు దూసుకు వస్తున్నాడు....

యుగాలుగా దాగిన మూలుగులను
పీల్చి పిప్పిచేయడానికి
వేగంగా వేగ వేగంగా జొరబడుతున్నాడు...

వడి వడిగా మరఫిరంగులు గురిపెడుతూ
ఆబగా ఆకాశంనుండి చూస్తూ
ఆకుపచ్చ చందమామను వేటాడచూస్తున్నాడు

చేతిలో శిలకోలకు పదును పెడుతూ
నేనిక్కడ ఆంబుష్ లో కూచున్నా...

కర కరమని ఆకు సవ్వడి చేస్తూ...
కిచ కిచమని కోతిపిల్ల వాడి రాకను చూపుతోంది....

ఇప్పుడు అమ్మ గురించి ఆలోచిస్తే
వాడు అమ్మ స్తన్యాన్నే అమ్మజూస్తున్న వాడు....

ట్రిగ్గర్ పై వేలుబిగుసుకుంది..........

ఆకుపచ్చ చందమామ

వాడి కిరాయి తుపాకీకెప్పుడూ
ఒకటే ధ్యాస
త్వరగా చంపి కళ్ళపై బియ్యం ఏరుకుందామని...

మాదొకటే ఆశ!
ఈ లేలేత పసి ప్రాణం
పచ్చగా ఎదగాలని
పచ్చదనం నిండుగా పరచుకోవాలని
నవ్వుల వెన్నెలలు విరబూయాలని...